Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Koszystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane na Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia.
Zamknij
Logowanie Rejestracja
Schowek Koszyk

Kontakt

19 I 1809 urodził się Edgar Allan Poe

19 I 1809 urodził się Edgar Allan Poe

Za życia nie zaznał sławy, rozgłosu, bogactwa i pieniędzy. Nie wiadomo zresztą, czy rzeczywiście tego pragnął. Pewnego o nim niewiele wiadomo. Wiadomo, że jego wielkim marzeniem było prowadzenie własnego czasopisma (nazywać się miało „Stylus”), że opublikował trochę opowiadań, trochę wierszy, trochę krytyk, że miał żonę, która młodo zmarła. Tyle skromnej, pewnej wiedzy, reszta to mitologia.

Może być tak, że Edgar Allan Poe świadomie mitologizował własne życie, ciekawskich zwodził na manowce, świadomie zacierał ślady i tworzył ślady nowe, fałszywe, (tak było np. z podawaniem różnych dat urodzin).
„Jakie życie, taka śmierć”, i tajemnicze, (i będące przyczyną kolejnych mitologii), są również  okoliczności jego śmierci – niewyjaśnione do dziś.
Znaleziono go nieprzytomnego na ulicy w Baltimore. Sugerowano pobicie, epilepsję, atak serca, zatrucie, hipoglicemię, cukrzycę, odwodnienie spowodowane spożyciem alkoholu, porfirię, delirium tremens, wściekliznę spowodowaną ugryzieniem przez jedno ze zwierząt Poego (wiadomo – uwielbiał koty), morderstwo, zatrucie tlenkiem węgla, szantaż, upojenie alkoholem lub narkotykami, wykorzystanie jako fałszywego wyborcy i morderstwo; morderstwo na zlecenie masonów...

Ta dziwna śmierć przyciągała i przyciąga uwagę wielu; krytyków, pisarzy, czytelników. Ostatnio temat powrócił przy okazji ukazania się książki  Matthew Pearla „Cień Poego”.
Młody autor powiedział o swojej książce: „Zawsze interesowało mnie miejsce, w którym historia i fikcja się przecinają. Poe był tego mistrzem, także jako twórca powieści detektywistycznej. Jego śmierć pozostaje zagadką. Do mojej powieści włączyłem nowe informacje dotyczące tego wydarzenia, nigdy dotąd nie ujawnione, ani nie opublikowane”

Umarł w tajemniczych okolicznościach, a na cmentarzu w Baltimore garstka ludzi żegnała „ drugorzędnego pisarza doprowadzonego do smutnego końca przez chorobę alkoholową”.

Ale o tym ,że nie jest to pisarz drugorzędny szybko zaczęto przekonywać publiczność z tej strony oceanu. Wpierw Baudelaire: odkrył w nim pokrewną duszę – napisał esej i tłumaczył jego twórczość, potem Dostojewski.
Dalej inni, liczni, sławni, no i czytelnicy – wielbiciele, fani, znawcy, miłośnicy tej twórczości.  Wśród tych ostatnich największym powodzeniem cieszą się nie detektywistyczne opowiadania, ale wiersze Poego, a wśród tych, niezaprzeczalnym liderem jest „Kruk”. „Kruk” fascynuje publiczność literacką na całym świecie, fascynuje rytmem, nastrojem, czarną kruczą mitologią, kunsztem poetyckim – każdy czytelnik tej ballady ma zresztą   własny powód do zachwytu.
„Kruka” można czytać po polsku – tłumaczono go wielokrotnie – od czasów Młodej Polski po dziś – ostatnie przekłady, najbardziej znane to przekład Jolanty Kozak i Stanisława Barańczaka. Barańczak, daje swój przekład zajmująco opowiada o teorii  przekładu ballady w jednym z rozdziałów książki „Ocalone w tłumaczeniu”.

Czytelnikiem Poe’ego był także Albert Camus. W jego esejach znaleźć można zapis; „Cztery warunki szczęścia„ według Poego:

„1. Życie w przyrodzie.
2. Miłość drugiego człowieka.
3. Oderwanie od wszelkiej ambicji.
4. Twórczość.”

Kalendarium

9 III 1994 zmarł Charles Bukowski Ernest Hemingway powiedział, że prawdziwym pisarzem jest ten, „kto tworzy nie postacie i literaturę, lecz ludzi i życie”. Kto w myślach nie powtórzył tych słów, kiedy na chwilę oderwał oczy od stronic powieści czy opowiadań Charl
więcej...

Polecane