Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Koszystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane na Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia.
Zamknij
GG Nasze Allegro
Logowanie Rejestracja
Schowek Koszyk

23 IV 1616 zmarł Miguel de Cervantes

23 IV 1616 zmarł Miguel de Cervantes

Miguel de Cerventes urodził się w szlacheckiej rodzinie, ale życie szybko nauczyło go niepamięci o tym – wojaczka i niewola skutecznie leczą z arystokratycznych przyzwyczajeń.
Niewiele zresztą zakosztował  szlacheckiego życia, bo nawet sława, która przyniósł mu „Don Kichot” nie brzęczała zbyt głośno monetą, a to przez nieumiejętność dobierania sobie „menagerów”.

Braki, w które wyposażyło go życie z nawiązką wyrównała powieściowa sztuka, w pamięci pokoleń żyje bowiem jako twórca wielkiej literackiej postaci, rycerza z La Manczy, Don Kichota.

Czytelnicy i badacze spierają się o sens tej postaci i będą spierać się pewnie, dopóki czytać się będzie powieści. Dla jednych jest godnym podziwu rycerzem, obrońcą przegranych spraw, szlachetnym opętańcem, wzniosłym patronem wszystkich ideowców i romantyków ruszających z posad bryłę świata. Dla innych – żałosnym i śmiesznym komediantem, głuchym na prozę życia i ograniczenia rzeczywistości naśladowcą błędnych rycerzy.

Autor niby ułatwił czytelnikowi zadanie, bo w przedmowie do ksiązki napisał, że: „Jedynym celem tej książki jest zaatakować, a nawet zniszczyć całą literaturę romansów rycerskich”, ale wiemy także, z biograficznych opowieści, że autor utożsamiał się ze swym bohaterem.

Salomonowe wyjście z sytuacji proponuje Milan Kundera – znawca teorii i praktyki powieści, dla którego „Don Kichot" stoi u początku drogi, która nosi nazwę „powieść nowożytna”.
Kundera pisze:

„Kto ma rację, a kto się myli? Don Kichot czy inni? Istnieje na ten temat obfita literatura. Jedni uważają tę powieść za racjonalistyczną krytykę mętnego idealizmu Don Kichota. Inni widzą w niej egzaltowany wyraz tego samego idealizmu. Obie interpretacje są błędne, gdyż u podstawy powieści doszukują się określonego stanowiska moralnego, nie zaś stawiania pytań.”

Powieść zaś, jak przekonuje Kundera w swoich eseistycznych książkach, nie jest od zajmowania stanowiska, ale od pokazywania życia w całym jego uwikłaniu, w całej jego wieloznaczności, nieostrości, względności. Powieść nie jest odpowiedzią, powieść, a wielka powieść zwłaszcza, jest zawsze pytaniem, wątpliwością.

Czytając, więc wielką książkę Cervantesa rozumiemy bardziej nie jej bohatera a życie, bliżsi jesteśmy skotłowanej materii życia, gdzie prawda absolutna jest odległa lub nie ma jej wcale, a my zmuszeni jesteśmy zmierzyć się z wieloma prawdami cząstkowymi, względnymi, wzajemnie się wykluczającymi. Gdzie ostoją, pociechą, wątpliwej urody wsparciem jest jedynie niepewność.
„Don Kichot" więc to powieść dzisiejsza, niepokojąco współczesna, i zastanawiając się o kim mówi, kogo na swoich kartach przedstawia, może warto dopuścić do głosu i ten wydobywający się z zakamarków naszej wrażliwości - „o tobie mówi bajka”.

Kalendarium

20 VII 356 p.n.e. urodził się Aleksander Wielki Zmarł w wieku 33 lat, ponad 2 300 lat temu, ale dziedzictwu po nim, temu, co zwykliśmy nazywać „hellenistyką”, udało się przetrwać do naszych czasów. Na podbijanych w niebywałym jak na ówczesne czasy tempie ziemiach dał się
więcej...

Polecane