Pavlina Tcherneva w książce „W sprawie gwarancji zatrudnienia” obnaża mit stopy bezrobocia nieprzyśpieszającej inflacji (NAIRU), wskazując, że to narracja uzasadniająca określone stosunki społeczne. Według tej teorii bezrobocie jest nieuniknione i konieczne, a prawo ekonomii wymaga, byśmy się z tym pogodzili. Autorka argumentuje, że ta narracja jest fałszywa zarówno teoretycznie, jak i praktycznie, ignorując społeczne i psychologiczne koszty bezrobocia.

Koncepcja NAIRU nie tylko akceptuje bezrobocie, ale też usprawiedliwia pracę w warunkach zagrażających zdrowiu. Z perspektywy gospodarki oznacza to marnowanie ludzkiego potencjału. Tcherneva podkreśla, że ten model prowadzi do ogromnych strat społecznych i ekonomicznych, jednocześnie obwiniając bezrobotnych za ich trudną sytuację.

Jednym z największych błędów tej opowieści jest przekonanie, że bezrobotni mogą znaleźć pracę, jeśli tylko się postarają lub zdobędą lepsze wykształcenie. Autorka demaskuje ten mit w książce „W sprawie gwarancji zatrudnienia”, wskazując, że każdy, kto próbował szukać pracy, wie, jak trudne to bywa. To podejście niesprawiedliwie piętnuje osoby, które borykają się z trudnościami na rynku pracy, ukrywając prawdziwe przyczyny bezrobocia.