1 IV 1929 urodził się Milan Kundera

Czeski pisarz i eseista, choć od trzydziestu lat mieszkający we Francji i konsekwentnie zakazujący tłumaczenia swoich dzieł na język czeski.

Ojczyzną Milana Kundery są książki, nie język, dzieła powieściopisarzy, do których wraca najczęściej: Rabelais’go, Cervantesa, Flauberta, Tołstoja i Kafki. To, jak napisał jeden z krytyków literackich i tłumaczy „republika pisarzy” Kundery.

Kundera jest wielkim teoretykiem powieści, jest jednym z największych apologetów tego gatunku (i to w czasach, kiedy o śmierci powieści  mówi się od kilkudziesięciu lat!). Powieść, według Kundery, jest wielką sztuką i faktu  tego pisarz  stara się dowieść pisząc własne powieści i komentując w esejach książki  wielkich   powieściopisarzy.
Jedna z jego eseistycznych książek nosi właśnie tytuł „Sztuka powieści”.
W późniejszej zaś książce, w znakomitym eseju „Zdradzone testamenty„ ze zdania otwierającego książkę można wyprowadzić filozofię powieści Milana Kundery. „Powieść – pisze Kundera – to znaczy: terytorium na którym osąd moralny jest zawieszony”.
To bardzo ważne zdanie, mówi ono bowiem o tym, że pojmowana w taki sposób powieść spełnia ważną poznawczą rolę, nie tylko bawi, nie tylko przynosi rozrywkę, przyjemność, taka powieść może być instrumentem poznania, taka powieść może poszerzyć granice wiedzy o człowieku, nie oceniając go, a jedynie opisując.
Oczywiście musi być to wielka powieść, musi być to sztuka, musi być to „Don Kichot”, „Anna Karenina”, „Niebezpieczne związki” , lub „Nieznośna lekkość bytu”, czy "Żart".