1 VIII 1944 wybuchło Powstanie Warszawskie

 „Niebo złote ci otworzę;
w którym ciszy biała nić
jak ogromny dźwięków orzech,
który pęknie, ab żyć
zielonymi listeczkami,
śpiewem jezior, zmierzchu graniem,
aż kuarze jądro mleczne
ptasi świt.

Ziemię twardą ci przemienię
w mlecznow miękkich płynny lot,
wyprowadzę z rzeczy cienie,
które prężą się jak kot,
futrem iskrząc zwiną wszystko
w barwy kurz, w serduszka listków,
w deszczów siwy spot.

I powietrza drżące strugi
jak z anielskiej strzechy dym
zmienię ci w aleje długie,
w brzóz przejrzystych śpiewny płyn,
aż zagrają wiolonczel
żal – różowe światła pnącze,
pszczelich skrzydeł hymn.

Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne – obraz dni,
które czeszki białe toczy
przez płonące łaki krwi.
Jeno odmień czas kaleki,
zakryj groby płaszczem rzeki,
zetrzyj z włosów pył bitewny,
tych lat gniewnych
czarny pył.

Krzysztof Kamil Baczyński