12 XI 1922 urodził się Tadeusz Borowski

Jego poetycki debiut w 1942 roku, "Gdziekolwiek ziemia", uznany został  za manifest pokolenia poety.

Podczas wojny Tadeusz Borowski studiował polonistykę na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim i pracował w firmie handlowej na ulicy Skaryszewskiej jako stróż nocny. Poznał wtedy swoją przyszłą żonę, Marię Rundo.

W 1943 r. został aresztowany razem z Marią, i oboje znaleźli się w Oświęcimiu. W obozie pisał listy do Marii, co później stało się podstawą dla książki, będącej zbiorem opowiadań pt. „Pożegnanie z Marią i inne opowiadania ”. W obozie opiekował się swoją narzeczoną, a nawet zrezygnował z lżejszej pracy w szpitalu (gdzie zatrzymano go po przebytej chorobie), żeby ją móc widywać. Później znalazł się w Dachau, gdzie ciężko chorował i gdzie doczekał wyzwolenia. Wrócił do kraju, ożenił się z Marią i brał czynny udział w życiu literackim.

26 czerwca 1951 roku urodziła się jego córka Małgorzata. Tydzień później, 3 lipca Tadeusz popełnił samobójstwo, miał 29 lat.