18 XII 1913 urodził się Alfred Bester

"Człowiek do Przeróbki" i "Gwiazdy moim przeznaczeniem" to kamienie milowe literatury fantastyczno-naukowej. Ta pierwsza przyniosła Besterowi Nagrodę Hugo, (był pierwszym laureatem tej najważniejszej w świecie literatury sf nagrody - 1953 r.), ta druga spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem czytelników.

Co spowodowało taką reakcję? Może los głównego bohatera, podobny nieco do losu Hrabiego Monte Christo, rozbitka dryfującego w przestani kosmicznej i beznadziejnie wyczekującego pomocy i poprzysięgającego zemstę tym, którzy pomocy tej mu odmawiają?

A może to ,że jest to powieść nie tylko o zemście, ale  także o wysiłku; zdeterminowany bohater  uczy się, doskonali, przekracza siebie, odkrywa w sobie pokłady sił, których się nie spodziewał. Moze to, że to ze wszech miar budująca powieść, bo mówi nie tylko o przekraczaniu granic, bo jest nie tylko  pochwałą woli, która każe „sięgać gwiazd" czyli szukać niemożliwego, ale także jest opowieścią o budzeniu się zmysłu moralnego, zdolnego bohatera odwieść od czynów, które, zemstę pielęgnując, zemsty szukając, zemstę wyobrażając sobie, projektował.

Tak, lata pięćdziesiąte to był złoty okres literatury fantastyczno-naukowej; Bester, Asimov, Clark posyłali swoich bohaterów w kosmos, wierząc, że taka podróż to ukoronowanie cywilizacyjnych osiągnięć człowieka. Pełen nadziei, jasny, romantyczny i krótki okres sf; szybko zaczęły przecież powstawać utwory, w których przeznaczenie człowieka, także to odnajdywane pośród dalekich gwiazd, malowane było znacznie ciemniejszymi barwami ...