Noc z ołowiu

Nie sposób zaszufladkować Hansa Henny’ego Jahnna jako cynika odrzucającego świat. Jego ostatnie dzieło, choć przesycone pesymizmem, świadczące o cierpieniu udręczonego istnienia, porusza autentycznością i głębią emocji. Surowy miejscami język wciąga czytelnika w tragiczną relację między bohaterem a jego młodszym sobowtórem, a rodzące się współczucie przeradza się tu w cichy, ale stanowczy protest przeciw przemocy.

Obserwując rozpoczynającą się II wojnę światową, taniec życia w cieniu śmierci, autor w jednym z esejów lakonicznie stwierdzał: „Jest, jak jest, i jest strasznie”. A przekonawszy się, do czego zdolny jest człowiek, dodawał: „Jest zdolny do wszystkiego”.