Droga od załogowych lotów na niskiej orbicie okołoziemskiej do udanego lądowania na powierzchni Księżyca nie była jednym śmiałym skokiem. Prowadziła przez program Gemini dziesięć misji zrealizowanych w ciągu zaledwie dwudziestu miesięcy, które stworzyły jedną z najbardziej niezwykłych, a zarazem najrzadziej docenianych historii w dziejach podboju kosmosu. Była to opowieść naznaczona cieniem: śmiercią, ledwie zażegnanymi katastrofami i chwilami, gdy tragedia wisiała na włosku. Była też częścią bezwzględnej zimnowojennej rywalizacji ze Związkiem Radzieckim, nadającej całemu przedsięwzięciu dramatyczne tempo i ogromną stawkę.

A jednak program Gemini przyniósł także sukcesy, które jeszcze niedawno wydawały się niewyobrażalne. W czasie, gdy w Wietnamie trwała wojna, a amerykańscy politycy coraz głośniej domagali się ograniczenia wydatków na NASA, powodzenie Gemini i w istocie całego amerykańskiego programu kosmicznego wcale nie było przesądzone. Mimo to inżynierowie, naukowcy i astronauci zaangażowani w projekt nie ustąpili. Wytrwali. I to właśnie ich determinacja sprawiła, że NASA opanowała manewry, bez których lot na Księżyc pozostałby marzeniem: dokowanie, spotkania na orbicie, długotrwałe misje i spacery kosmiczne.

Ukazana z filmowym rozmachem opowieść o Gemini, zarazem oparta na wnikliwych badaniach i rozmowach z uczestnikami wydarzeń, to pasjonująca historia najbardziej niedocenionego a jednocześnie przełomowego programu kosmicznego w dziejach Stanów Zjednoczonych. To właśnie tutaj, w cieniu Mercury i Apollo, rozstrzygnęło się, czy człowiek rzeczywiście zdoła dotrzeć na Księżyc. Wreszcie poznajemy prawdziwą opowieść o tym, jak ten cel stał się możliwy.