Książka przedstawia dzieje sztuki obrazu w Serbii od średniowiecza po współczesność, ukazując kulturowe, ideologiczne oraz polityczne uwarunkowania jej rozwoju. Autorka śledzi przemiany serbskiej twórczości wizualnej - od okresu dominacji wzorców bizantyjskich, przez proces okcydentalizacji/europeizacji twórczości estetycznej w XVIII i XIX wieku, po awangardowe eksperymenty artystyczno-ideologiczne dwudziestolecia międzywojennego. Publikacja omawia również współczesne, współbieżne z globalnymi trendami, formy oddziaływania za pomocą sztuki na przestrzeń publiczną. Perspektywę badawczą określają kulturowe studia wizualne, zwłaszcza zaś koncepcje pozwalające interpretować twórczość artystyczną jako przestrzeń komunikacji społecznej oraz praktykę tożsamościową.

The (Not Only) Self-Portrait of the Serbs. On the Art of Painting in Serbia and Its Cultural Contexts
The book presents the history of the art of painting in Serbia from the Middle Ages until the present, showing the cultural, ideological, and political conditions of its development. The author follows the transformations of the Serbian visual output - from the period of domination of the Byzantine standards, through the process of occidentalization/Europeanization aesthetic production in the 18th and 19th centuries, to the avant-garde artistic ideological experiments of the interwar period. She also discusses the contemporary - concurrent with the global trends - forms of using art to influence the public. The research perspective is determined by the visual studies, in particular the concepts allowing the interpretation of the artistic output as a space for social communication and identity practice.