Powieść zabiera czytelnika do siermiężnej rzeczywistości Kijowa z roku 1947. Z wolna odbudowująca się po II wojnie światowej stolica radzieckiej Ukrainy jest bohaterem równie ważnym co tytułowa Kławka, sekretarka w Związku Pisarzy. To przez pryzmat jej doświadczeń, złudzeń i zauroczeń czytelnik obserwuje rozrastającą się matnię nacisków i pogromów literackich, donosów i kompromisów z własnym sumieniem. Nieskomplikowana akcja toczy się w precyzyjnie określonej topografii Kijowa oraz nieodległego Irpienia (miejsca wypoczynku ówczesnej bohemy literackiej), zaś autorka pieczołowicie uzupełnia tekst o przypisy, aktualizujące mapę wydarzeń. Choć plenum Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy z roku 1947, na którym bezlitośnie skrytykowano m.in. Jurija Janowskiego oraz Maksyma Rylskiego, może uchodzić za centralne wydarzenie powieści, równoległe doświadczenie niepotrzebnych już bohaterów, inwalidów wojennych, którzy pewnej nocy po cichu są wywożeni, by nie psuli wizerunku stolicy, jak krąg koncentryczny wpisują się w osobistą biografię Kławki. Książka ukazała się w ramach Literary Eastern Express projektu realizowanego przy wsparciu Unii Europejskiej w ramach programu Kreatywna Europa.