Białe wolne

Jolana Nawrot-Sprysak „Białe wolne”, str. 76, FONT, Poznań 2025
NOTA
„Białe wolne” Jolanty Nawrot-Sprysak to poezja o miłości, macierzyństwie, o
rodzinnej codzienności zanurzonej w swoistym głębokim przeżywaniu i oczekiwaniu na
nowe, „o tym że to co nadchodzi jest jak róża – rozkwitające w środku swojego
przemijania” (wiersz nadchodzi). Znamienne jest to głębokie przeżywanie każdej
chwili – ukazane w liryczny, świetnie skadrowany, obrazowy sposób, który pobudza i
koresponduje z wyobraźnią czytelnika. To przenikliwy zapis subiektywnych
doświadczeń, z jakimi spotykamy się w domu, w rodzinie, mając świadomość, że na
drugim planie toczy się miejskie bytowanie, pełne ludzkich problemów, ideologii i
pragnień. Poezja Jolanty Nawrot-Sprysak nasycona uważnością raz nas zaskakuje,
innym razem uwodzi sensualnością, ucząc dostrzegać niezwykłość w tym co zdaje się
być zwyczajnym.
 

Łucja Dudzińska

Font