Milan Kundera w świetnym stylu powraca po pięciu latach nieobecności. Jego najnowsza książka "Święto nieistotności" (oryg. "La fete de l'insignifiance 2014"), zawiera w sobie wszystko to, na co z niecierpliwością czekali jego czytelnicy.

Po raz kolejny Kundera postanawia rozśmieszyć czytelnika, jednocześnie zmuszając go do refleksji i nierzadko wzruszając niemal do łez. Czterej przyjaciele starają się zmierzyć z rzeczywistością, która nie pozostawia im już żadnych złudzeń. Ramon, który stawia czoła kolejnym, młodszym od niego, pokoleniom, Alain rozmyślający nad tajemnicą kobiecej seksualności, Charles poszukujący aniołów i Caliban - aktor bez publiczności. Każdy z nich zastanawia się nad własnym życiem i jego błahością. A w tle przewija się korowód doskonale napisanych postaci, od przypadkowo spotkanych osób, przez znajomych, żony, matki, aż po samego Stalina i jego świtę, którzy mniej lub bardziej na poważnie wtórują przyjaciołom w ich poszukiwaniach.

Najnowsza książka Kundery powinna zadowolić wszystkich miłośników jego twórczości. Święto nieistotności to historia czterech przyjaciół, Ramona, Alaina, Charlesa i Calibana, mieszkających w Paryżu. Wspólnie borykają się oni z problemami codzienności i próbami zrozumienia swojej własnej opowieści. Podobnie jak w pozostałych powieściach, śmiech i poszukiwania dobrego humoru mieszają się tutaj z powagą i smutkiem, tworząc unikalną, charakterystyczną dla Kundery narrację.