Wiersze Olgerda Dziechciarza traktują o kryzysach, którymi się zarządza w ramach indywidualnego, poetyckiego vibrato. „Podręczna utopia”, określenie zaczerpnięte z jednego z awangardowych wierszy zasilających książkę „Podest na piedestale” wydaną w roku 2020, a więc razem z późniejszymi o dwa lata „Reperkusjami. Symfonią wierszy żałosnych” ogłoszoną w millenium duopolu możliwego końca świata i rozkwitu korporacyjnej konkwisty, nawiązuje do takiego stanu cywilizacyjnej entropii, w którym jednostka albo zachowuje własną podmiotowość, albo tylko „utopijną” świadomość jej posiadania. U Dziechciarza nawet Bóg pozbawiony jest mocy sprawczej, rozmowa z nim przypomina dialog z nicością, która odpowiada jednostce stale zmniejszającym dystans echem, i to „okazja czyni Boga”, dlatego wpisuje się On w sezonową promocję, jakby przywołał człowieka na świat wyłącznie w charakterze świadka postępującego upadku.
Piotr Gajda
Opinie kupujących