Adam Zagajewski: Jak żyć? To nie jest niemądre pytanie

Poezja uczy życia uważnego, uczy patrzeć, dziwić się i zapamiętywać. Nie jest to oczywiście jedyny klucz do szczęścia. Nie uchroni nas co prawda od dramatów czy katastrof, ale lepiej żyć uważnie niż nieuważnie. Rozmowa z poetą Adamem Zagajewskim.

Grzegorz Nurek: "Nie jestem już młody, ale wciąż są starsi ode mnie" - pisał pan w wierszu "Autoportret". Zapytam z okazji 70. rocznicy urodzin: czuje się pan ciągle młodo, jakby dusza się nie starzała?

Adam Zagajewski: Tak, wydaje mi się, że dusza ludzka nie starzeje się wcale, a jeśli już, to tylko nieznacznie. Natomiast starzeje się jej futerał, czyli ciało. Niewątpliwie nie da się go zatrzymać w stanie młodzieńczej, atletycznej sprawności. Pamiętam rozmowy z ludźmi o wiele ode mnie starszymi i oni dawali mi do zrozumienia: kiedyś zobaczysz, że jak jest się już starym, to wcale się nim nie jest. To raczej nieustanne zdziwienie, że starzeje się wszystko inne poza duszą. Z tego, co pamiętam, niektórzy z nich dodawali, że wcale to nie jest takie przyjemne, może byłoby lepiej, gdyby i ona też się starzała?

czytaj dalej

źródło: http://wyborcza.pl